Ks. Andrzej Dobrzyński, absolwent Uniwersytetu Navarra w Pampelunie. Przez kilka lat był moim asystentem w Katedrze Ekumenizmu na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie (obecnie Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie). Od 2007 r. kieruje natomiast pracą Ośrodka Dokumentacji i Studium Pontyfikatu Jana Pawła II w Rzymie.
Prezentowana tutaj pozycja jest jego rozprawą habilitacyjną. Została wydana nakładem wydawnictwa Biblios w Tarnowie w roku 2020. Książka obszerna (liczy 472 strony), niezwykle bogato udokumentowana, jasna w przekazie i mądra w analizie. Autor przedstawia w niej narodzenie i rozwój praktyki synodalnej w pierwszym Millennium Kościoła. Porusza zatem temat niezwykle aktualny, tym bardziej w kontekście przygotowań do Synodu o synodalności Kościoła katolickiego. Jest świadom tego faktu Autor, który pisze, że „przekrojowe studium rozwoju soborów i synodów pierwszego tysiąclecia przyczyni się do właściwego zrozumienia pojęcia synodalności w kontekście historycznym i eklezjologicznym” (s. 11).
Zapraszam więc do lektury. Książka ważna i nader aktualna.
„Czasem w życiu spotykasz kogoś, kto wpływa na całe Twoje życie. Zdarza się, iż w jakiejś książce czytasz myśl, która Cię inspiruje do końca życia. Owa inspiracja to pewna magia oddziaływania książek na czytelnika.” – Jacek Łapiński.
